Geschiedenis van de intelligentiemeting
Het begin van de intelligentiemeting is gelegen in de tweede helft van de 19e eeuw. Toen werd in plaats van de tegenwoordig bekende IQ-testen voor de meting van de intelligentie een meting van de reactieteit uitgevoerd, dus de snelheid waarmee een persoon op een zekere zintuigelijke prikkeling reageert.
Aanvang van de intelligentiemeting
De aanvang van de intelligentiemeting kunnen we al in de tweede helft van de 19e eeuw plaatsen. Toen werd in plaats van de tegenwoordig bekende IQ-testen voor de meting van de intelligentie gebruik gemaakt van de reactietijd, dus de snelheid waarmee een persoon op een bepaalde zintuiglijke prikkel reageert. Uiteindelijk bleek echter dat deze meting van de reactietijden in het geheel niets over de intelligentie zegt en dat de resultaten van deze testen in het geheel niet samenhangt met de vooruitgang op school.
Intelligentie - de mogelijkheid om problemen op te lossen
Een belangrijke persoon in de geschiedenis van de intelligentiemeting is Alfred Binet, die van mening was, dat er een verband bestond tussen de grootte van de hersenen en de menselijke intelligentie, en daarom hield hij zich vele jaren bezig met de meting van de hersenen van studenten en leerlingen die zowel bovengemiddeld als ondergemiddeld begaafd waren. De gemeten verschillen waren echter zo miniem, dat ze niet ter bevestiging van de hypothese gebruikt konden worden. Binet zon daarom op een nieuwe definitie van intelligentie - hij beschreef de intelligentie als de vaardigheid om taken en problemen op te lossen.
Hoe herkent men intelligente kinderen
Op basis van deze nieuwe definitie stelde Binet typologieën op voor kinderen in verschillende leeftijdsklassen. Als een kind 90% van de vragen kan beantwoorden, wordt het als geestelijk gezond beschouwd en zal de school met grote waarschijnlijkheid succesvol doorlopen. Binet wilde vaststellen, hoe hij intelligente kinderen van de minder intelligente kon onderscheiden, en aan wie bijzondere zorg besteed zou moeten worden.
Zo ontstond een instrument, waarmee vastgesteld kon worden, hoeveel jaar een kind in geestelijk opzicht achter- of voorliep vergeleken bij zijn leeftijdgenoten. In samenhang met dit instrument ontstond het begrip geestelijke leeftijd, dat gebruikt wordt voor de vaststelling van de intelligentiewaarde, d.w.z. het intelligentiequotiënt - IQ (geestelijke leeftijd/chronologische leeftijd x 100).
IQ testen
De eerste IQ-test verscheen in 1905 en in de loop der tijd werd de IQ-test gemoderniseerd en bewerkt en wordt in gewijzigde varianten tot op heden gebruikt. Het gebruik van IQ-testen steeg (zo werden ze bijvoorbeeld door het leger van de VS tijdens de Eerste Wereldoorlog gebruikt, en werd het IQ gemeten bij de keuze van kandidaten voor arbeidsplaatsen).
Tegenwoordig hebben we vele testen voor de meting van de intelligentie. Ze nemen veelal meer dan een uur tijd in beslag.
Nederland